BİR DÖRTLÜK, BİR HAYAT
Dörtlüklerin Işığında Hayatın İzleri: IX
Gelmem Diye :
Aşkı meşki bilmem ki ben
Bana söyle derdini sen
Ben yolunu bekler iken
Yazmışsın ki gelmem diye
Nezih Yıldırım 4.8.2001
Gelmeyeceğini Bilmek:
İnsan hayatında bazı bekleyişler vardır ve bir müddet sonra alışkanlığa dönüşür.Her gün aynı yola bakılır, aynı kapının sesi dinlenir ve aynı bir umut kalpte diri tutulur.
Beklemek,bazen umut olurken; bazen de hayatın kendisi olur.
Sevgi ise yalnızca kavuşmak değildir.
Kimi zaman beklemek, kimi zaman susmak,bazen de, gelmeyeceğini bile bile gönülde kapıyı açık tutmak olur.
Çünkü seven insan, hesap yapmaz; karşılıkta beklemez.
Bu dörtlükte dile getirilen duygu da, gösterişli bir aşk hikâyesi değildir. Burada sade, samimi ve içten bir insanın kırgınlığı vardır. “Aşkı meşki bilmem ki ben.” derken şair, duygularını süslü sözlerle anlatamadığını söyler. Onun sevgisi, kelimelerden çok bekleyişinde gizlidir.
“Bana söyle derdini sen.” ifadesi ise sevginin yalnızca mutluluğu paylaşmak olmadığını, yükün birlikte taşıması gerektiğini hatırlatır.
Gerçek yakınlık, insanın derdini anlatabildiği yerde başlar.
Fakat hayat her zaman beklenen sonu hazırlamaz. İnsan umutla yol gözlerken bazen tek satırlık bir haber bütün hayalleri değiştirebilir. “Yazmışsın ki gelmem diye.” sözü, uzun cümlelere ihtiyaç bırakmayan bir vedayı anlatır.
O cümlede hayal kırıklığı da vardır, kabulleniş de…
Belki de,kavuşmalar kadar kavuşamamalarda insanı olgunlaştırır.
Beklemek sabrı, ayrılık ise metaneti öğretir. Zaman geçer, acılar hafifler; fakat insanın yüreğinde beklediği günlerin izi asla ve hiç silinmez.
Çünkü bazı yollar yürünmeden biter, bazı hikâyeler ise tek bir cümleyle…
Hayat bize öğretmiştir ki:Her bekleyiş kavuşmayla sonuçlanmaz.
Ancak samimiyetle bekleyen insan, sevgisinin değerini hiçbir zaman kaybetmez.
Bazen en büyük kazanç, sevdiğine kavuşmak değil; sevgiyi incitmeden yüreğinde taşıyabilmektir.
Ve bazı dertlerin sessizce yüreğe gömülmesi demektir.
Hoşça kalın.
Nezih Yıldırım
